Rick Uding

Rick Uding, Chauffeur en “Mental Coach”

Mijn naam is Rick Uding, geboren in december ergens in IJsselstein. Ik werk al 20 jaar bij de Dienst Justitiële Inrichtingen van het Ministerie van Justitie & Veiligheid. Met name in de veiligheid heb ik daar een taak.

2019 is mijn jubileum jaar; Abraham komt om de hoek kijken, 20 jaar getrouwd met een superlieve vrouw en met toestemming van mijn twee superlieve dochters van 10 en 12 jaar mag ik voor de derde keer de Roparun gaan beleven.

Mijn rol binnen het team is het besturen van een “Bussie”. Samen met mijn navigator zorgen we ervoor dat iedereen de eindstreep haalt. Het “Veilig Zijn en Veilig Voelen” van de lopers en de fietsers komt daarbij op de eerste plaats. “Humor en Ontspanning” is daarbij de rode draad. Rust, Regelmaat en Reinheid spelen ook een grote rol tijdens de barre tocht: Regelmatig géén rust en … eh… Reinheid… (en dooorrrr)

De rede waarom ik het doe is niet uit te leggen, het gaat erom dát ik het doe. Iedere familie wordt geconfronteerd met de onzekerheden die kanker met zich meebrengt. Een onzekerheid die stress veroorzaakt in de eerste weken na diagnose en boosheid omdat het allemaal zo oneerlijk is als we een dierbare verliezen.

Dit jaar kon het niet dichterbij komen. In augustus heb ik zelf een preventieve ingreep gehad. Ondanks dat de uitslag goed was, hakte het gesprek met de chirurg er goed in: “Geniet van het leven, blijf je lichaam goed controleren en ik dan wil je over een jaartje weer even terug zien, kerel”.

Ik ben blij dat ik in 2016 door Eric ben benaderd…

“Dus, kom jij navigeren?”… zo, uit het niets, op zijn Eric’s. We kijken elkaar aan. Ik lach, Eric niet, hij kijkt. Serieus. De wedstrijd begint en we hebben het er niet meer over. Onbewust blijft het in mijn hoofd ronddolen. Roparun! Heftig. Niet veel later neem ik het besluit om mij in te zetten als chauffeur. Eric waarschuwt mij. Het wordt zwaar. Kilometers rijden, geen slaap en koude nachten. Als dat het enige is… daar kom ik wel weer over heen. Eric’s verhaal heeft mij geraakt, Eric’s enthousiasme heeft mij meegesleept. Eric’s drive werd mijn drive.”

Ieder jaar loop ik samen met mijn jongste dochter de Airborne Wandeltocht. Dit jaar hebben we veel positieve reacties gehad op onze outfit…

Mijn motto voor 2019:

“Omdat het kan!”